Dzień 10

Video

lub

tekst

Totus Tuus Maria,

DZIEŃ DZIESIĄTY: “WSZYSTKIM TYM JEDNAK, KTÓRZY JE PRZYJĘLI,

DAŁO MOC, ABY SIĘ STALI DZIEĆMI BOŻYMI” (J 1,12)

 

Przed rozpoczęciem rozważania:

Wycisz swój umysł i swoje serce. Duchowe wyciszenie jest naszą otwartością na łaskę. Modlitwę do Ducha Świętego postaraj się odmówić spokojnie i powoli, wczuwając się sercem w każde ze zdań.

 

 

Modlitwa do Ducha Świętego

Duchu Święty przyjdź,

Oświeć mrok umysłu,

porusz moje serce,

pokaż drogę do Jezusa,

pomóż pełnić wolę Ojca,

Duchu Święty przyjdź.

Maryjo, któraś najpełniej

przyjęła Słowo Boże

prowadź mnie.

Duchu Święty, przyjdź!

 

 

Akt zawierzenia rekolekcji świętemu Józefowi   

Święty Józefie, któremu Dobry Bóg zawierzył opiekę nad Jezusem i Maryją         

zawierzam dziś tobie te rekolekcje i proszę cię

w imię twojej miłości do Jezusa i Maryi:

opiekuj się mną i wszystkimi, którzy te rekolekcje przeżywają

strzeż nas na drodze do Niepokalanego Serca Maryi,         

wyproś nam u Dobrego Boga łaskę świadomego i głębokiego poświęcenia się Sercu Twojej Umiłowanej Oblubienicy, Maryi

abyśmy oddając się Jej całkowicie, znaleźli się w bezpiecznym schronieniu Jej Niepokalanego Serca, które jest dla nas wielkim darem

Ojca, Syna i Ducha Świętego. Amen.

 

 

ROZWAŻANIE DNIA: “WSZYSTKIM TYM JEDNAK, KTÓRZY JE PRZYJĘLI,

DAŁO MOC, ABY SIĘ STALI DZIEĆMI BOŻYMI”

Przyjmując Słowo, otrzymuję Moc, abym STAŁ SIĘ DZIECKIEM BOŻYM.

Dziecko Boże, którym się staję jest NOWYM STWORZENIEM.

Jest to całkowicie nowy styl życia, który jest w całości i tylką ŁASKĄ.

Jest doskonałą i pełną realizacją łaski Chrztu Świętego, który dał nam UCZESTNICTWO w życiu Boga.

 

Wszystko to ma się dokonać W MARYI. W Jej Sercu. W Jej Łonie.

Jezus stał się Dzieckiem “W MARYI” i my mamy stać się dziećmi “W MARYI”.

 

Naszym powołaniem jest dziecięca miłość do Maryi - na wzór Jezusa.

Oddać się Maryi to znaczy wejść z Nią w tę samą relację, jaką miał z Nią Jezus.

 

Jezus wzrastał i rozwijał się w Maryi, z Maryją i przy Maryi i w ten sam sposób pragnie wzrastać i rozwijać się w nas.

 

Oddanie się Maryi i życie tym oddaniem jest wejściem w PEŁNIĘ DZIECIĘCTWA DUCHOWEGO.

 

Takie przesłanie niosą nam między innymi dzieci z Fatimy.

13 maja 2000 roku, podczas Mszy Świętej beatyfikacyjnej, Jan Paweł II mówił:

“«Wysławiam Cię, Ojcze, że objawiłeś te rzeczy prostaczkom». Wysławianie Jezusa przybiera dziś uroczystą formę beatyfikacji dwojga pastuszków — Franciszka i Hiacynty. Przez ten obrzęd Kościół pragnie jak gdyby postawić na świeczniku te dwie świece, które Bóg zapalił, aby oświecić ludzkość w godzinie mroku i niepokoju.”

 

 

LEKTURA DUCHOWA:

 

1. Z DZIENNIKÓW ALICJI LENCZEWSKIEJ

“Ponieważ w grzechu pierworodnym człowiek odwrócił się od dziecięctwa

Bożego ku swojej samodzielności – cały czas ludzkość wydana jest tej

swojej samodzielności i nawracana jest[,] ponosząc konsekwencje tego.

Ojciec – cała Trójca Święta – pragnie przywrócić dziecięctwo: to jest

pełne zjednoczenie człowieka z Bogiem w Jego woli i miłości.

Cała historia ludzkości jest stopniowym przywracaniem dziecięctwa:

naprawianiem tego, co zniszczył w duszy grzech pierworodny.

 

Dzieje się to przez coraz wyraźniej objawianą Miłość Bożą i poprzez

bolesne sytuacje będące wynikiem samodzielności człowieka.

Ukazywana jest Miłość i jednocześnie skutki oddzielenia od Boga – coraz

wyraźniej, aż do czasu powtórnego przyjścia Jezusa.

 

Ojciec pragnie w pełni przygotować ludzkość na spotkanie z Nim.

Doprowadzić do tego, aby każdy musiał zadecydować, czy wybiera Boga,

czy siebie bez Boga.

A jednocześnie Bóg czyni wszystko, co jest możliwe w granicach wolnej

woli, jaką dał każdemu, aby każdego uratować i zbawić.

 

Jezus Chrystus jest Miłością Bożą ratującą, ocalającą, rozlewającą nieograniczone

Miłosierdzie. Każdego ta łaska Miłosierdzia dotyczy i obejmuje.

Wyłączeni są tylko ci, którzy sami, z własnej woli jej nie chcą przyjąć do

chwili śmierci.

 

Życie człowieka i historia ludzkości jest czasem danym na powrót do domu

Ojca. Jest czasem na powrót od samodzielności ludzkiej do dziecięctwa

Bożego. Od kierowania się swoim rozumem i swoją ludzką wolą do dziecięcego

oddania się w ramiona Ojca i poddania Jego woli w każdej chwili życia.

Czas dany ludzkości i każdemu człowiekowi(,) dany jest po to, by odzyskać

dziecięctwo Boże(,) jako przygotowanie i uzdolnienie do pełni zjednoczenia

w zmartwychwstaniu duszy i ciała – do wniebowzięcia.

 

Drogę tą ukazał Jezus Chrystus w Swoim Zmartwychwstaniu. Ukazana

też została we Wniebowzięciu Jego Matki, która była Człowiekiem nieobciążonym

grzechem – takim, jakim mogą stać się wszyscy po odzyskaniu

dziecięctwa Bożego.

 

Przywrócenie dziecięctwa jest ostatnim etapem rozwoju człowieka ku

Miłości. Ono jest odzyskaniem stanu sprzed grzechu pierworodnego.

Dar ten, który teraz jest tak szeroko rozlewany na świat, jest darem

zapowiadającym, że przybliża się Królestwo Boże – a z nim ostateczne

oczyszczenie ludzkości i każdej duszy ludzkiej. Ostateczne oddzielenie

owiec od kozłów.

 

Dar dziecięctwa(,) jest darem przywracającym każdemu bezpośredni kontakt

z Ojcem: życie w Jego ramionach, w Jego sercu. Karmienie się Jego

Miłością, czerpanie z Niego i życie w Nim na podobieństwo dziecka żyjącego

w łonie matki.

 

Przyjmując w pełni dar dziecięctwa, człowiek żyje wolą Bożą. Bóg kieruje

nim bezpośrednio poprzez Swoje działanie w duszy i sytuacje zewnętrzne.

Zjednoczenie z Bogiem w miłości dziecięcej jest zjednoczeniem z wolą

Bożą, która objawiana jest i wlewana w serce człowieka, by był niesiony

przez Trójcę Świętą do Nieba Miłości Oblubieńczej.

Miłość Oblubieńcza jest Niebem, do którego prowadzi brama dziecięctwa

Bożego. Brama ta jest już otwarta i dar dziecięctwa rozlewany jest przez

powtórne wylanie Ducha Świętego na cały świat – na wszelkie ciało.

 

Wszystko jest już przygotowane na oczyszczenie i odrodzenie ludzkości.

A jest to powtórna godzina Chrystusa i powtórne Zesłanie Ducha Świętego.

Jest to Zmartwychwstanie Miłości Czystej.

 

To już jest!

 

Ofiara Jezusa, Jego konanie na krzyżu, ból Jego Matki – to wszystko –

jest i dokonuje się w tych sercach, które wydały się na ofiarę za świat, za

swoich braci tak, jak wydał się Jezus i Maryja.

 

Jest Zesłanie Ducha Świętego i napełnianie Jego darami.

Jest prowadzenie głosem wewnętrznym w zjednoczeniu woli.

 

Jest Zmartwychwstanie Miłości i są Apostołowie Miłości, poprzez których

Miłość uzdrawia ludzką naturę zranioną grzechem odrzucenia

Miłości, by przywrócić Czystość Niepokalanej.

 

Wszystko jest i trwa, i dojrzewa, i czeka na chwile przebicia Serca Miłości

Ukrzyżowanej, aby się wykonało i stało powtórne zbawienie świata.”

(ŚWIADECTWO, nr 937; Słowo to podyktował Alicji Lenczewskiej Archanioł Gabriel – Anioł zwiastujący przyjście Chrystusa)

 

 

2. Z książki dr. Emila Neuberta - MÓJ IDEAŁ - JEZUS, SYN MARYI:

 

Bądź posłuszny jak Ja mojej Matce!

Jezus:

 1. Bracie mój, czy chcesz tak jak Ja okazywać swoją miłość mojej Matce? A więc bądź

Jej posłuszny jak Ja.

Dzieckiem małym oddałem się Jej woli zupełnie: dałem się położyć w żłóbku, nosić na

rękach, karmić, powijać, zabrać do Jerozolimy, do Egiptu, do Nazaretu.

Później, starszy, spieszyłem wykonywać Jej życzenia, zgadywać je nawet i uprzedzać.

Zdumiawszy mądrością doktorów, wróciłem do Nazaretu i byłem Jej poddanym,

powolny każdemu Jej życzeniu.

2. Niewysłowionego doznawałem szczęścia w posłuszeństwie dla Niej. Przez moją uległość czyniłem Jej zadość za wszystko, co dla Mnie zrobiła, a szczególnie za to, co kiedyś miała cierpieć za Mnie.

3. Posłuszeństwo moje zachowało zupełną prostotę: byłem Jej Bogiem, ale byłem także Jej Synem; Ona zaś była moją Matką i przedstawicielką Ojca mojego.

Z całą prostotą rozkazywała Mi i kierowała Mną, i była niewypowiedzianie szczęśliwa

widząc, jak uprzedzałem najmniejszą Jej chęć.

Jeżeli chcesz Jej to szczęście odnowić; bądź Jej posłuszny tak jak Ja.

4. Moja Matka ma dla ciebie rozkazy.

Rozkazuje ci naprzód głosem obowiązku.

Dla niektórych całe nabożeństwo do Maryi zasadza się na obrazkach i figurach, na świecach

i kwiatach; dla innych polega ono na formułkach pacierzy i pieśniach; dla innych znowu –

na uczuciach czułości i uniesieniach; dla innych wreszcie – zawiera się ono w praktykach i

umartwieniach.

Niektórym się wydaje, że Ją bardzo kochają, bo lubią o Niej mówić, albo widzą siebie w

wyobraźni, czyniących wielkie rzeczy dla Niej, albo starają się ciągle o Niej myśleć.

Wszystko to jest dobre, ale nie najważniejsze. Nie ci, co mówią „Panie, Panie”, wejdą do

Królestwa Niebieskiego, ale ten, który czyni wolę Ojca mego, ten wejdzie do Królestwa

Niebieskiego.

I nie ci, którzy mówią „Matko, Matko”, są prawdziwymi dziećmi Maryi, ale ci, którzy

zawsze spełniają Jej wolę.

A Maryja nie ma innej woli, tylko moją, a moją jest wolą, żebyś spełniał swój obowiązek.

5. Staraj się więc przede wszystkim spełniać swój obowiązek i spełniać go z miłości dla Niej:

obowiązek wielki czy mały, łatwy czy ciężki, zajmujący czy nudny, świetny czy ukryty.

Dla podobania się Matce swojej bądź uleglejszy względem zwierzchników, uprzejmiejszy

dla równych sobie, łagodniejszy dla podwładnych, uczynniejszy dla wszystkich. Bądź

dokładniejszy w posłuszeństwie, sumienniejszy w pracy, cierpliwszy w przeciwnościach.

6. I wypełniaj to wszystko z największą miłością, z uśmiechem na twarzy. Uśmiechaj się do swego ciężkiego zadania, do prozaicznych zajęć swoich, do monotonnej kolei powinności, jaki ci wypełniać wypadło; a raczej uśmiechaj się do Matki swojej, która żąda, byś wypełniał obowiązek ochoczo, okazując Jej tym samym swoją miłość.

7. Oprócz obowiązków stanu Maryja okazuje ci w inny sposób swoją wolę; mianowicie

przez natchnienia łaski.

Każda łaska przychodzi do ciebie przez Nią.

Kiedy łaska nagli cię do wyrzeczenia się jakiejś przyjemności, do opanowania jakiejś

skłonności, do naprawienia błędu lub zaniedbania, do wykonania aktu cnoty, to Maryja

słodko, z miłością objawia ci swoje życzenia.

Lęk cię ogarnia czasem wobec wymagań tych natchnień. Nie bój się, to Matka twoja

mówi do ciebie, Matka, która pragnie twego szczęścia.

Poznaj Jej głos, zawierz Jej miłości i odpowiadaj „tak” na wszystko, o co cię poprosi.

8. Masz jeszcze trzeci sposób wykonania posłuszeństwa względem Maryi, to jest

wykonanie szczególnego zadania, które ci powierzy; Bądź gotów je spełnić.

 

 

ŚWIATŁO Z FATIMY oraz od świętego ojca Pio

Najprostszy ze znaków Fatimy niesie ze sobą najgłębszy sens.

 

Kogo Bóg wybrał do przekazania nam przesłania, które papież Pius XII nazywał: “najważniejszym objawieniem Ducha Świętego od czasu Pięćdziesiątnicy”,

a św. Jan Paweł II mówił, że jest “najważniejszym orędziem czasów współczesnych”?

 

BÓG WYBRAŁ DZIECI. 

 

Tak jak każdy Boży wybór - tak i ten ma głębokie znaczenie.

W latach objawień fatimskich żyło na świecie wiele osób, które dziś czcimy jako świętych.

Czy nie lepiej byłoby przekazać tak ważne przesłanie jednej z tych świątobliwych osób?

 

A jednak BÓG WYBRAŁ DZIECI.

Powierzona została im nie tylko rola przekazania słów Anioła czy Matki Bożej.

Dzieci otrzymały udział w Bożym planie ratowania dusz.

Ze względu na postawę i modlitwę Franciszka, Hiacynty oraz Łucji - Matka Boża obiecała zachować Portugalię od skutków wojny.

NIESAMOWITE, jak wiele zależało od trojga małych dzieci.

 

Fatima zdaje się krzyczeć i wołać do nas: DZIECIĘCTWO! DZIECIĘCTWO! DZIECIĘCTWO!

 

Proroctwo ojca Pio

Podobne światło wewnętrzne otrzymał kiedyś święty Ojciec Pio, który wypowiedział prorocze słowa: “DZIECI OCALĄ ŚWIAT!”.

 

Słowa te mają dwa znaczenia: dosłowne, które wskazuje na rolę modlitwy i wynagrodzenia Bogu przez dzieci oraz przenośne - w którym chodzi o wszystkich, którzy żyją duchem dziecięctwa Bożego.

 

 

WEZWANIE DNIA:

Przypatrz się dziś obrazowi pt: “Całując oblicze Boga”. (patrz: załącznik)

Oddaje on głębię tej relacji z Maryją, do której jesteśmy zaproszeni.

Przypatrz się dziecku. Czy jest bezpieczne? szczęśliwe? Gdzie ono patrzy?

Jakie światło odbija się na jego twarzy?

Jakie są ramiona Maryi? Czy widzisz w Niej czułość? a siłę?

Ten obraz to ikona Dziecięctwa.

Być może czasami odczujesz pragnienie, aby przywołać ten obraz lub go kontemplować.

A może zechcesz mieć go w swoim domu…

Najważniejsze jednak, aby był w twoim sercu.

 

 

ŚWIATŁO SŁOWA:

“Kto się więc uniży jak to dziecko,

ten jest największy w królestwie niebieskim.” (Mt 18,4)

 

 

MAŁY WIECZERNIK MODLITWY:

Modlitwa jest przyjmowaniem Boga. Otwieraniem drzwi dla łaski.

Znajdź dziś od 5-15 minut na modlitwę osobistą w ciszy.

Módl się tak, jak cię poprowadzi twoje serce.

Możesz trwać w ciszy. Możesz rozmawiać z Jezusem, zadając konkretne pytania.

Możesz zaprosić Maryję i modlić się w Jej obecności.

Czas osobistej modlitwy to najważniejszy czas tych rekolekcji.

 

 

NA KONIEC: “ZABIERZ SŁOWO!”

Wybierz z tego dnia jedno zdanie, myśl lub słowo, które najbardziej cię dotknęło i rozważaj je w swoim sercu nieustannie, aż do następnej medytacji.

Czyń tak, jak Maryja, która “zachowywała te sprawy w swoim sercu i rozważała je”.

 

 

DZIĘKCZYNIENIE:

Podziękuj Panu Bogu, odmawiając trzykrotnie modlitwę: “Chwała Ojcu…”:

“CHWAŁA OJCU I SYNOWI I DUCHOWI ŚWIĘTEMU, JAK BYŁA NA POCZĄTKU

TERAZ I ZAWSZE I NA WIEKI WIEKÓW, AMEN.”

 

 

 

 

 


 

 

COŚ NA POTEM: FORMACJA DUCHOWA PO AKCIE ODDANIA SIĘ - JAK TYM ŻYĆ NA CO DZIEŃ?

Jak rozwijać życie dziecięctwem duchowym na drodze oddania się Matce Bożej?

W znanym tekście pt: “ABC oddania się Matce Bożej” znajdziemy wskazanie trzech etapów rozwoju duchowego na tej drodze:

Etap pierwszy

  1. Odnosić się do Niej jak małe dziecko. Trzeba chcieć być coraz mniejszym, coraz mniej samodzielnym.
  2. O wszystko pytać i prosić o pozwolenie. Pytać o wszystko, to znaczy, nawet o rzecz, która byłaby taka mała i nieważna, że o nią nie potrzeba pytać.
  3. Mówić do Niej, chociaż się niczego nie potrzebuje, kierować do Niej nie tylko prośby, ale także pochwały, podziękowania, dzielenie się wrażeniami, uczuciami dotyczącymi drobnych spraw życia. Zamiast myśleć samemu  myśleć „do Maryi”.

Etap drugi

  1. Bezgraniczne zaufanie do Maryi. Zaufanie jest podstawą oddania. Należy często mówić Maryi: „Mam do Ciebie bezgraniczne zaufanie”, „Wiem, że Ty możesz wszystko”.
  2. O wszystko prosić Maryję. Dla wytworzenia trwałego przeżycia pośrednictwa Maryi warto przez jakiś czas, np. kilka tygodni, modlić się tylko do Niej, a do Boga i Chrystusa zawsze w Jej obecności, świadomie przeżytej lub za Jej pośrednictwem.

Etap trzeci

  1. Chodzić w obecności Pana Jezusa i Matki Najświętszej. Z czasem pytanie o wszystko zamienia się w życie „pod okiem” Jezusa i Maryi. Wystarczy proste duchowe spojrzenie i już się wie, czy Maryja potwierdza, czy nie, czy pozwala, czy zabrania.
  2. Przyjmować od Nich natchnienia. Droga natchnień to droga oparta o dary Ducha Świętego. Każdy je posiada i każdy winien je wykorzystać. Życie według darów Ducha Świętego jest najwyższym stopniem życia wewnętrznego. Wszystkie sytuacje życiowe podzielić można na dwie grupy: takie, w których wiadomo, czego Bóg pragnie, i takie, w których Jego wola jest nieznana. Każda z nich wymaga odmiennej postawy. Tam, gdzie wiesz, jaka jest wola Boża powinieneś ją dokładnie wypełnić. Ale wypełnić ją oddając siebie i podjętą sprawę Maryi.

Oddawanie siebie i wszystkiego Maryi jest głównym aktem na drodze oddania. Należy stale, jak najczęściej oddawać Maryi siebie, ludzi, sprawy.

 

 

Całując oblicze Boga